Yoshis nynorskblogg

Okei, ein liten konkurranse

Yoshis nynorskblogg er diverre over, men eg (altså Vegard, heihei alle saman, og ikkje Yoshi), vil halde fram med å blogge. For eg ser så mange rare ting og språkfeil eg vil henge meg opp i, og bla bla bla at eg MÅ ha ein blogg. Sjølv om berre fem nære venar les den bloggen, så er det så verdt det at nettopp dei fem les akkurat det eg skriv.

Konkurransen går no ut på at du skal finne denne nye bloggen!!

Du skal sjølvsagt få eit par hint:
- Bloggen er ikkje på bloggbyen.com, men ein annan bloggside eg har blogga før
- Namnet på bloggen er inspirert av Twitter (tenk twitter på nynorsk, lzm)
- Bloggen er sjølvsagt på nynorsk
- Bloggaren heiter Vegard

Det kan ta litt tid før den nye bloggen er mogleg å søkje opp på Google, men ikkje så lang tid.

GÅ GÅ GÅ!

Har du funne bloggen? Skriv ein kommentar her! Vinnaren (altså den som finn bloggen fyrst) får eit personleg dikt frå meg. <3

.. og sjølv om det burde ha skjedd for lenge sia, er dette likevel det verst tenkjelege tidspunktet. Eg burde vere glad for at det er over, men når dette kan stikke kjeppar i hjulet for kva som nettopp skulle til å skje, er eg ikkje anna enn forbanna. Og no skulle eg sitje og skrive særemne for harde livet, men eg greier ikkje hente fram anna enn hat og sinne, eg manglar fullstendig inspirasjon og lyst til å gjere noko konstruktivt.

Kva skal eg gjere? Eg har jo ferie, men eg skulle liksom nytte ferien og veka etter til å gjere ferdig særemnet mitt, som skal vere ferdig og levert om under tre veker..

Nei, huff.

Eg har slutta å blogge, og nokon av dykk har spurt kven som no skal promotere nynorsken. Svaret er DEG. Så.. ikkje nøl! Promoter nynorsk! Anten du skriv på nynorks sjølv (eg tilrår ALLE å leggje om) eller berre skriv varmt om nynorsk på bloggen din, så er noko av det viktigaste du kan gjere for nynorsken å skape positive haldningar. Nynorsken har lenge slitt med dei negative haldningane som er skapt for å fjerne nynorsken. Dei er grunnlause, nynorsk er vakkert, nyttig og norsk!

Orsak, men no sluttar eg å blogge.

Eg veit ikkje kvifor, men frå ein dag til ein annan forsvann alt i meg som hadde lyst på denne bloggen. Uforklarleg kan det vere, men no er det slutt. :C Noko i meg tok ei avgjerd, og slik er det med den saka. Eg skal ikkje si noko meir om det, trur eg. Takk og farvel!